Kalp kırmaktan çekinen insan korkak mıdır?

Kalp kırmaktan korkan insan korkak mıdır, hem evet hem hayır diyorum bu suale, çünkü bazı suallerin yanıtı, bazen ikisi de olabiliyor, sadece evet ya da sadece hayır olmuyor yani. Kalp kırmaktan korkan insan (sorunun içinde de korkmak ifadesi yer alıyor aslında 🙂) korkaktır lakin buradaki korkaklık tatlı bir korkaklıktır, insan olmanın verdiği bir korkma halidir, korkuların en güzelidir buradaki korkma hali, merhametten kaynaklı oluyor çünkü ve bana göre merhametli insanlar en güçlü insanlardır, asıl güç onlardadır, onlarda insan olmanın verdiği bir güç vardır ve insan olmak herkese nasip olmuyor. Birini gözlerinin içine bakarak, haddini aşarak, keyfiyeten, patavatsızca kırmak güç değildir, hüner değildir, insanlık değildir, olgunluk değildir, haksız yere ileriye giderek bir kalbi kırmaktan endişe duymak, ürpermek, ona da yazık değil mi diyebilmek, empatiden yoksun olmamak güçtür.. Tabii ki bazen kırmak gerekir lakin haklıysak, kişiliğimize saldırı varsa, karşıdaki haddini aşıyorsa, böyle bir durumda da seviyeli ve ölçülü bir şekilde kırıcı olmak gerekir, kendimize olan saygımızı kaybetmemek adına haklıyken haksız duruma düşmemek adına, ben normalde kimseye bağırmam, kıyamam, birisine çarpsam kaç kez özür dilerim lakin hayat bana öğretti bana bağırana bağırmam gerektiğini, çünkü kendimi korumak zorundayım, huysuz bir kadınım biraz lakin çok şefkatliyim lakin merhametli de olsam bana bağırana bağıramazsam profesyonel bir saygısız olur, bazı kişilerden de midem bulanıyor, seviyesini düşüren , kötülüğü cahilliğinden dolayı değil de şeytanlığından dolayı yapanlardan midem bulanıyor.

Hem bir başkasını paramparça etmek nasıl güç olabilsin ki, güç böyle bir şey mi, keyfiyeten gücün yetiyor diye, sinirini çıkarmak için, bundan keyif duyduğun için bir başkasını mutlulukla ve sinsice kırmanın adı güç değil eziklik olur. Asıl korkak olanlar gücünün yettiğine keyfiyeten lakayt davrananlardır, saldırıya uğramamak için ortada bir şey yokken bağıranlardır. Gereksiz yere bağıranlar güçlü değil, ezik ve korkaktır.

Bazılarında şu var, bana bunu yapamaz, yahu sen kimsin, kendini hükümdar olarak görenler var, kendi değerini bilmek gerekir, onun haddine mi diyebilmek gerekir de bazıları bu durumu çok abartıyor, kendini dokunulmaz sanıyor, böyle olmak güç değil ki, zayıflığına karşı oluşturmuş olduğu bir kalkandır kişinin

Ve asıl güç salla gitsin diyebilmektir bazen, engelleyip geçmek ve muhatap almamaktır bazen.

Bazen de asıl güç anlamaktır, çünkü bazı kişiler gerçekten kötü değildir, cahildir, hayatın acemisidir, çok hırpalanmıştır, anlaşılmamıştır, doğru dürüst arkadaşı olmamıştır, susamıştır anlaşılmaya, aslında böyle kişilere karşı biraz daha vicdanlı davranmak gerekiyor, herkes şanslı doğmuyor, herkes sevilerek büyümüyor, bazı kişilerin yaptıklarını çocukluğuna vermek, onlardan şefkati esirgememek lakin kızmayı da ihmal etmemek güçtür kimi zaman. Kimileri gerçekten kötü, kimileri henüz kendini tanımamış, kendisiyle savaş halinde , aslında yüreğinde fesatlık taşımayan kişilerdir. İnsanları doğru bir şekilde kategorize edip, ona göre muamele etmektir asıl güç diye noktalıyorum satırlarımı

Korkak olduğunu düşünmüyorum. Merhamet sahibi ve insanlara değer veren biridir bence.
Ama böyle insanlar dikkat etmeli diye düşünüyorum, çünkü genelde insanlar böyle birini görünce kullanmaya çalışıyor.