Mutsuzluk, çaresizlik, şansızlık Allah'a olan inancı sarsar mı sizce?

Sarsmaz. Rabbim insanı varlıkla da sınar , yoklukla da. Mutsuz insan , neden mutsuz olduğunu düşünmeli. Çaresizlik zordur ama çare nedir bildiğimiz halde hareket etmemek de aptallıktır. Yani kısaca , kendi hatalarımızdan dolayı inancımızı sarsamayız. Tam tersine bunu kabullenmek ve daha da inancımızı güçlendirmek daha doğru olur. Bugün ben işsizim. Uzun süredir hemde. Ama arkadaşlarım hep der zor durumdasın ama mutlusun , çaresizsin ama huzurlusun. Şanssızsın ama kafaya takmıyorsun. Ben şükür eden bir insanım. Şükürsüz insan isyan eder. Ama bugün namaz kılıyorum, arada nasip oldukça kuran okuyorum. Spor yapıyorum , yürüyüşler yapıyorum. Kitap oluyor film izliyorum. Kısaca isyan edecek hayatımı şükür edecek hayata yine kendim çabalayarak geldim. Bu bir tercihtir. Ama ben Rabbe yöneldikçe huzur buldum. Rabbe yöneldikçe mutlu oldum. Ve Rabbe yöneldikçe arındım temizlendim ve bütün sorun denilen durumları vardır bir hayır deyip unuttum. Yani insanın Rabbe isyanı yaşadıklarını bahane etmesidir. Ama değiştirmek yine bizlerin elinde.

sarsma sarsar tabi sarsmama diye bi ihtimal yok ama adalete gelirsek senin adaletten anladığın ne bilmiyorum ama işin rast gidecek olsa sık sık dünyanın bi anlamı kalmazdı direkt alsın cennete o zaman, tam da böyle zamanlar için bile veriyor olabilir müsibeti, imanı zayıf olanlar ilk yokuşta tökezlesin, mümin olan olmayandan ayrışsın diye.

Rahman dan iki eza gördüm diye ona naz edecek halim yok..
Peygamberler kadar kimse çile çekmediğine göre sıradan insanların şikayetçi olması bana onların gerçekten zayıf irade sahibi olduklarını ya da iman etmenin ne anlama geldiğini tam olarak kavrayamamış olduklarını gösteriyor