Kimseyi kırmadan yaşayanlardan mısın?

Galiba her zaman öyle değilim. Kırılıyorum ama aynı zamanda kırıyorum da. İçimde bir şeylerin zor durduğunu hissedebiliyorum, patlama anı gibi oluyor. Dışarıya da ya sinirlenerek yansıtıyorum ya da yine kırılan ben olmayayım diye kıran olabiliyorum. Bunu fark ettiğimde ise suçluluk duygusu hissediyorum. Hem kırılan tarafım, hem de yeri geldiğinde kıran taraf. Ve bazende diyorum ki yeterince müsaade ettin bunca zamana kadar, artık bunu kendine yapma.