Kendinizi en son ne zaman "yaşıyormuş gibi" hissettiniz?

En son “yaşıyormuş gibi” hissettiğim anlar genelde çok büyük olaylar olmuyor. Daha çok içimde bir şeyin yerli yerine oturduğu anlar. Mesela uzun süredir kaçtığım bir duyguyla dürüstçe yüzleştiğimde, birine kendimi filtresiz anlattığımda ya da “burada durmak istiyorum” diyebildiğimde. O anlarda zaman biraz yavaşlıyor, zihnin gürültüsü azalıyor ve bedenimle aynı yerdeyim gibi hissediyorum.

Canlı hissetmek benim için mutluluktan çok farkındalıkla ilgili. Bazen canım acırken bile, acının nedenini netçe görebildiğimde daha canlı hissediyorum. Otomatik yaşadığım günler geçiyor ama hatırlanmıyor. Yaşıyormuş gibi hissettiren anlar ise iz bırakıyor. Sanırım mesele sürekli canlı hissetmek değil; arada bir gerçekten orada olabilmek. O anlar kısa olsa da, insanın “ben buradayım” demesine yetiyor.