Ateş gibi yanarken buz gibi davranabilir misiniz?

Hayır, içim ateş gibi yanarken dışarıya buz gibi davranmayı ben hiçbir zaman yapamam.
Eğer içimde bir fırtına kopuyorsa, kalbim gerçekten bir mesele için yanıyorsa, bunu sahte bir soğukkanlılığın arkasına gizlemeyi dürüstçe bulmuyorum. Ben, neysem o olmayı tercih edenlerdenim. İçimdeki o ateşi, o heyecanı ya da o acıyı buzdan bir maskeyle örtmek, hem kendime hem de karşımdaki insana karşı bir samimiyetsizlik gibi gelir bana.
Duygularımı saklamaya çalışmak, kendimle savaşmak demektir. Ben bu savaşa girmek yerine; içimdeki ateşi, beni ben yapan bir güç olarak görmeyi tercih ederim. Eğer canım yanıyorsa bunu belli ederim, eğer bir şeye çok tutkuluysam o tutkunun sıcaklığı dışarıdan hissedilsin isterim. Buz gibi davranmak, insanın kendi gerçeğine mesafe koymasıdır; bense her zaman o gerçeğin içinde kalmak, ne kadar yakıcı olursa olsun o duyguyu sahiplenmek isterim.
Sözlerimle ve duruşumla net olmayı seçerim. İçimde ne varsa, ses tonumda ve bakışımda da o olsun isterim.

Ateş gibi yanarken buz gibi kalmak kolay olmasada, evet. Duygularımı oldum olası kontrol etmeyi bildim