Birini hayatınızdan çıkarmanız gerektiğini anladığınız an… ilk adımınız ne olur? Mesafe mi, yüzleşme mi, yoksa tamamen susmak mı?

Kişi ve ilişkiye göre değişir. Hiç hayatımdan tamamen çıkardığım (selam veremeyecek kadar) bir arkadaşım, dostum vesaire olmadı. Bir yerlerde karşılaşıp da yüzümü farlı yöne çevireceğim kimse yoktur

İlk adımım genelde mesafe olur. Biraz geri çekilip netleşmeyi isterim, duygular yatışınca neyin doğru olduğuna daha iyi karar veririm. Bazen yüzleşmek gerekir, bazen de sessizlik her şeyi anlatır. Duruma göre ama ilk refleksim mesafe koymak olur.

O karar verildiği an zaten çok zor oluyor. Ben ilk mesafe koymuştum, belki bir şeyler değişir, belki çabalar düşüncemi değiştirir diye. Sonra bakmıştım değişen bir şey yok, sonra harekete geçmiştim.

Uyarırım yapma bak uzaklaşıyoruz ya da sabrım tükeniyor gibi devam ediliyorsa sessizce çekilirim ama söz konusu olan durum kıskançlıksa canını sıkmadan geri çekilmem

Hayatımdan çıkartmaya karar verdiğim an çıkartırım uğraşma direk engellerim eğer hayatımdaki ciddi bireiyse eşim kardeşim vs mesafemi koyarım anlaşılır

Bir süre sustum, mesafe koydum, hala onarılmaya dair bir çaba görmediğim için olayı kişiselleştirmeden kendisinin değil, davranışının kabul edilemez olduğu bir ayrılık mesajı attım

Normalde saygılıyım ama geçmişte bir ilişkimde defol dediğimi hatırlıyorum direk demek ki hak etmiş dfggg

Karşımdaki insana bağlı ama genelde yüzleşirim, onun tavrına göre de mesafemi alırım ya da susarım.

Açık sözlüyümdür direk konusurum rahatsiz oldugum konuyu kacip. gitmek bana göre degil

yüzleşme olur açık açık söylerim. sessiz kalamam ya da mış gibi yapamam.

Kişisine göre. Canımı çok sıkmışsa yüzleşip ne varsa yıkarım dönüşü olmasın.