Hayat mı sorunlu yoksa ben mi sorunluyum bunu çözmeye bulamadım?

Ne diyon ne? Zaten toprağa hızla gidiyoruz. Nefes alabiliyor olmak her şeye rağmen güzel. Bak şimdi iki parmağınla burnunu diğer elinle de ağzını kapatıp 25 saniye durmaya çalış nefessiz. Bu dediğimi yapmazsan inşaallah bir sonraki kekin fırında yanar 😂

Tut dediğim gibi nefesini. Ne hissettim? Ağzını burnunu bırakıp rahat nefes alınca ne hissettin? Ben şimdi ne düşünüyorum biliyor musun? Sonunu nasıl bağlayacağım 😂😂

Aslında her aldığımız nefes, nefesi tutup boğulur gibi hissettikten sonra aldığımız nefes kadar değerli, sağlıklı ve önemli ve de zevkli.

Aynı zamanda, aynı ortamda, aynı zihin yapısı ile berabersin. Nefesini tutmadan önce de öyleydi. Nefesi tutup bıraktıktan sonra da.

Kendi bakış açımız ve davranışlarımızla her şeyi daha kötü veya kötü ediyoruz. Sen nefesini kapalı tutma modunda kalmışsın. Olumsuzlar hayatın bir parçası.

En zor anında bile aynaya bakıp zorla dahi gülümseyince farkı görüyoruz.

Hiç bir şey olmazsa gülümse.

Ekrana gülümseyen bir fotoğrafını koy.

Şartlar kötü olabilir, biz kötü sanabiliriz. Belki olduğundan daha kötü sanabiliriz.

Ama tüm bunları bize hissettiren yine kendi zihnimiz.

Mesela öğretmen bir çocuğa kızınca çocuğun belki bir haftası mahfolur; üzülür, küser, strese girer. Ama bir başka çocuğa hafta boyunca kızsa çocuk bunu bir dakika bile kafaya takmaz. Hah işte o ikinci çocuk gibi olmaya çalışacağız ki; kafa rahat olsun..

Anladın mı güzelimmaksat çocuğu.

Okudun mu hepsini doğru söyle. 😂

Gezelimmaksat ne la? 😂Ne demek o?

Bir de senin gibi hissettiğini bildiğin küçük bir çocuk olsa; ona nasıl davranırdın? Kendine de öyle davran. O çocuğa topraklıksın her şeyin sebebi sensin mi derdin? Yoksa ilgi ve şefkat mi gösterirsin?

Yara almış yanların aslında senin çocuğun. O kısımlara öyle davran.

Dene bunları.

Kızım ne toprağı halen toprak diyon oo kaç sene oldu