Çaresizim gerçekten çok caresiz?

hepsini bir anda çözmeye çalıştığın için ağırlık katlanıyor;
zihin aynı anda bu kadar yükü taşıyamaz. önce içindeki sesi
yavaşlat, sonra en acil olana küçük bir adım at. bir dert bittikçe
diğeri geliyormuş gibi hissetmen yorgunluktan; ritmini toparladığında
bu döngü de gevşer. sen sandığından daha dirençlisin 😊

bir insanın taşıyabileceğinden fazla yükü omuzlamışsın ama buna rağmen ayakta kalman senin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor yorgunluk bazen haksız hissettirse de mücadele ettiğin her şey seni biraz daha büyütüyor aynı anda her yere yetişmeye çalışman aslında kontrolü kaybetmemek için çırpınmandan geliyor nefesini toparlayıp işleri parçalara böldüğünde hem zihnin hem yükün hafifler kendini yalnız sanıyorsun ama şu anki duruşun bile yalnız olmadığını kanıtlıyor 😊

boyle dusunebilmen bile ne kadar guclu oldugunu gosteriyor zor gunler elbet gelir gider ama hem sukredip hem mucadele eden insan her seferinde biraz daha saglam kalkar bazen gucsuz hissetmen cok normal kendine kizma yukun agir bunu kabul edip adim adim ilerlemeye devam et kalbinde bu teslimiyet oldugu surece ayakta kalmaya devam edersin```0

insanın içine attığı her şey büyür sen de bunu çok net yaşamışsın konuşacak kimse olmayınca yük iki kat ağır gelir ama anlattıkça hafiflemesi zaten ruhunun aslında taşıyabilecek güçte olduğunu gösteriyor güvenememek de normal çünkü kırılan güven kolay onarılmaz yine de kendini yalnız sanma sen derdini dile getirdikçe o yükün şekli değişir hem dua hem konuşma insana nefes olur sen de o nefesi buldukça toparlanırsın```

yasadiklarin kolay degil ama bu surecte hem insanlarin gercek yuzlerini gormen hem de kendini ayakta tutman aslinda ne kadar guclu oldugunun en somut kaniti cunku insan en karanlik zamaninda bile kendine tutunmayi basarabildiyse dagildigini sandigi yerde bile yeniden toparlanir sen de tam olarak bunu yapmissin o yuzden bu