Şu aralar fazla mutluyum başıma bir şey gelmez değil mi😂(şaka)?

Eskiden her şeyi kafama takar ve her şeyi düzeltmeye çalışırdım. Aman o üzülmesin, aman o kırılmasın diye diye tüketmişim kendimi galiba. Son 2 aydır bir aydınlanma yaşadım. "Ne gerek var ki kendini bu kadar yıpratmaya" dedim kendi kendime. Kimse üzülmesin diye yaşamamam gerektiğini anladım ve şu an öyle yaşamaya çalışıyorum. Kendi benliğimin farkına vardım sonunda, kendimi daha çok geliştirebilir miyim diye düşünmeye başladım. Sabah yürüyüşlerine başladım, yediklerime dikkat etmeye başladım. Canım ne istiyorsa onu yapacağım bundan sonra çünkü ben böyle mutluymuşum. Bir tanıdığım var bana şöyle demişti benim kendimi yıprattığımı görünce "Bak canım sen üzülüyorsun ve her şeyi dert ediyorsun kendine sonra hasta oluyorsun, mesela benim derdimi dinlesen bir de akşam oturur beni düşünürsün ama bu seni çok yorar. Mesela sen bana derdini anlatıyorsun ben annemle konuşuyorum 10 dakika üzülüyoruz ve sonra farklı konuya geçiyoruz ve hiç aklımıza gelmiyor." Bu cümle benim şu an hayat mottom olabilir mesela. Arkadaşlar kendinizi yıpratmak yerine kendinize odaklanın. Ben başardıysam sizde başarırsınız bunu.