İnsanın mutlu olmasının kaynağı sosyalleşmektir?

Öncelikle sorunun cevabı evet.. biz insanlar her açıdan sosyal varlıklarız her ne kadar ona ihtiyacımız yok Suna ihtiyacımız yok diye atıp tutacak boş bir egoya sahip organizmalar olsakta işin gerçeği böyle olmakta

Ben antisosyal bir insanım. Hayatımda ailemin aşırı baskın ve İslamcı bir tavrından dolayı, yanlış insanlara güvendiğimden dolayı artık kendi milletinden kimseye güvenmiyorum. Kendi anneme bile güvenemiyorum. Hayatım boyunca hiç kız arkadaşımda olmadı lise zamanında iken bir çok kız benimle konuşmaya çalıştı ama ben bu kafada olduğum için konuşmadım. Bu boş düşüncelerimden kurtulali 3 sene oldu bu yanlizlik ve boşluk hissiyatı ise tek başıma yaşamaya başladığım senelerde yaşadığım bir ağırlık gibi açıkcasi. Şimdi 23 yaşındayım ve oyun oynayıp askerliğimi beklemek dışında yapacak pek birşeyim yok. Türlü türlü işlerde çalıştım. İletişim kurmayida biliyorum. Ama o içindeki boşluk her zaman boş kalmaya devam ediyor gibi her ne kadar bunu dışarıya belli etmesemde gerçek bu

Bu sorunu aşmak icin gerekli adımları ise insanlara güvenmediğim için gerekli adımları atamıyorum ya ben yanlış yaparsam ya da karşı birsey derse ben yanlış anlarsam vs vs gibi düşüncelerim ile yüzleşiyorum. Her yatağıma girdiğimde ise sadece Keşke olsa diyorum.