Yaşadığınız hayattan memnunmusunuz?

Artık bu soruyu kendime sormayı bırakacak kadar memnunum, bu soruyu sormayı bırakacak kadar memnun değilim…
Şaka maka, ülkede kafam şişti benim. Hepimizin yakındıkları bir yana, bir de çok gürültülü bir ‘ülke’ İstanbul . Kendi sağlığımızı kendimiz bozuyoruz takmayarak.
maalesef bir hayli boktan bir hayat düzenledik kendimize. Dünyanın en bereketli toprakları. Ama gıdaya danimarka gibi ödeme yapıyoruz. Vergiler de Belçika filan gibi, ama karşılığında verdikleri ‘hizmet’ pakistan’dan, bengladeş den hallice… bu kadar vergi verip dünyanın başka ülkelerinde eğitim ve sağlık gerçekten baştan sona bedava. Bir zamanlar Danimarkalı sevgilim vardır devletin okuması için verdiği teşviğin haddi hesabı yok. Bizde teşvik karakola ziyaretle biter, eğlenmen yasak, başından aşağı her daim islam’ın sıkıcı bir yorumu boca ediliyor, ve hayatımız sudan ucuz.
Bunları bilip de hala memnunum diye varsa bilin ki söylemediği bir ayrıntı var…
Kendi hatalarım var mı? Olmaz mı, tonla. Ancak kendi hatamı telafi etmesini beklemesem de hatanın oluşmasını engelleyecek sistemik en ufak bir önlem? Zıt erenköy.
Şansın yaşıyoruz yaşıyorsunuz, kader her an vurabilir doğru ama ihmalden, adaletsizlik ölürsem isterim ki hayaletim musallat olsun bok yolunda öldürenlere…
Umarım değişir ama hall değişsin istemiyor sanki, halk da ebleh biraz, arada biz de kaynıyoruz maalesef