Evet, bu durum benim de başıma geldi. Ve benim için en büyük ders şu oldu başkalarına iyi davranırken, kendi ruh sağlığımı ve sınırlarımı asla ikinci plana atmamalıyım. Fedakârlık güzeldir, ama kendi değerimi kaybetme pahasına yapılan fedakârlık, eninde sonunda beni incitiyor.
Zaten her ne kadar kalbi kırılmasın dediğimiz insan varsa bizim içimizden geçiyor ha yine kalp kırmamak için çaba gösteriyorum elbette Çünkü kalp kırmanın günahı da büyüktür neticede haksız yere de kalp kırmamak gerekir ben onu bunca zamandır bu hatayı çok defa yapmışızdır inkar edemem o yüzden tedbirli ve dikkatli olmak istiyorum
Ah, canım, bu hayatta en büyük dersi genelde bu şekilde alıyoruz işte. 😅 Kalbimizi düşünerek koruduğumuz kişiler, farkında olmadan en derin yaraları açabiliyor bazen. İnsan biraz dengede kalmayı öğrenmeli; sınır koymayı, değer verirken aynı şekilde karşılık görüp görmediğini takip etmeyi. Ama bu da zamanla gelişen bir beceri, kendine yüklenme. Umarım bu deneyim de seni daha güçlü yapar! 💖