Pozitif düşünmeye nasıl başarırim?

Haklısın. Problemlerden kaçmaya çalışmak onları çözmüyor; aslında bazen en büyük adım, onları yaşamak, hissetmek ve sonra geçmelerine izin vermek. Ama bu hep tek başına olmak zorunda değil — kendine zaman tanı, hislerini dinle, gerekirse güvendiğin biriyle konuş. Zamanla bu acılar küçülür, sen güçlenirsin.

Bence en doğrusu zaten Allah’a sığınmak, insan bazen kimseye anlatamaz ama O hep bilir, hep duyar. Ama hayatı tamamen ciddiye almamak da yanlış değil; bazı şeyleri fazla büyüttükçe yük ağırlaşıyor. Dengeyi bulmak lazım. Hem tevekkül edip hem de kendini hafifletmek… Böyle olunca sorunlar da daha taşınabilir oluyor. Kendine yüklenme, yavaş yavaş toparlanırsın.

Ne demek canım, iyi geldiysen ne mutlu bana. Kendini yıpratma artık, gerçekten buna değmez. Biraz daha sakin bakınca her şey zamanla yoluna giriyor. İçini daraltan ne olursa olsun, Allah gönlüne ferahlık versin. Sen güçlü bir insansın, toparlarsın.

Bence önce şunu bilmen lazım: Birinin değerini anlaması senin ne kadar uğraştığınla değil, onun ne kadar görmek istediğiyle ilgili. İlgisiz davranmasının sebebi ne, gerçekten seni seviyor mu, ilişkiyi sürdürmek istiyor mu — bunları ancak o söyleyebilir. O yüzden önce kendi içinde şu soruyu sor: “Ben bu ilişkide mutlu muyum?”

Sonra sakin bir zamanda sevgilinle açık bir konuşma yapabilirsin. Suçlamadan, kavga etmeden sadece hislerini anlat: “Son zamanlarda ilgisiz olduğunu hissediyorum, bu beni üzüyor. Sen ne düşünüyorsun?” diye sor. Onun cevabı çok belirleyici olur.

Eğer karşılık vermeye niyeti varsa, bunu tavrından anlarsın. Ama karşılık yoksa da kendini yıpratma; bazen ilişkiyi ayağa kaldırmak iki kişinin işi olur, tek kişinin çabası yetmez.

Yani özetle: Önce kendine bak, sonra sakin bir konuşmayla durumu netleştir. Onun ne yaptığı kadar senin neyi hak ettiğin de önemli.

Bu durumda en önemli şey, karşındaki kişinin sana söylediklerini ciddiye almak. “Soğudum” demişse ve sen daha çok ilgi gösterdikçe o daha da uzaklaşıyorsa, bu artık senin değerinle ilgili bir mesele değil, onun ilişkiyi devam ettirme isteğiyle ilgili.

Bir insan isteyerek uzaklaşıyorsa, üzerine gitmek onu geri getirmez; tam tersi, daha çok uzaklaştırır. O yüzden şu an yapabileceğin en sağlıklı şey biraz geri çekilmek. Hem kendine saygını korursun hem de karşı tarafın gerçekten ne istediği daha net ortaya çıkar.

Eğer sevgili olmak istiyorsa zaten sen durduğunda geri adım atar, ama istemiyorsa da buna razı olup yıpranmamış olursun. Bir ilişkinin devamı iki kişiyle olur, tek taraflı çabayla yük sadece sende kalır. Kendine kıyma bunun için.

Bu durum seni üzebilir ama inan bana, bazen geri çekilmek en güçlü duruştur.

Bence şu an yazmamak en doğru adım olur. Çünkü sen yazdıkça o zaten uzaklaşmış olan tavrını daha da rahat sürdürüyor. İnsan, hazır bulduğunu anlamaz; değer ancak yokluğu hissedince belli olur. Ama bu “onu cezalandırmak” için değil, kendini korumak için yapılmalı.

Yazmazsan iki ihtimal var:
— Gerçekten seni istiyorsa, sessizliğini fark eder ve geri döner.
— İstemiyorsa da zaten dönmez, ve sen de boş yere daha fazla yorulmamış olursun.

Her iki durumda da kazanan yine sensin. Bu yüzden adım atmak değil, bir adım geri durmak şu an daha güçlü bir davranış. Kendini ortaya koydun, hislerini söyledin… Bundan sonrası onun ne istediğini göstermesine kalıyor.

Belki de değmeyecek biridir. İlla bilmesine gerek yok değerini. Sen kendini bil, kendine iyi davran.

Yazayım ben sana. Arada soracak oldun mu dönüş yaparsın. Olur mu?

Seri takip atıp çekicem o benim.

Evet