Siz olsaydınız yaşarmıydınız?

Merhaba buraya yazmak istedim çünkü beni asla görmiceksiniz ve tanımicaksınız bu beni rahatlatıyor daha önce iki kez intihar ettim başaramadım değil korktuğum için başarısız oldu kendime zarar veremiyorum o kadar cesur değilim. Annem babam 8 yıl önce ayrıldı babam kardeşimle bana asla sahip çıkmadı bize 5 kuruş bile vermedi kendisi alkolik ve madde bağımlısıydı ve şuanda da asla görüşmüyoruz bizi ıstemıyo annem önceden hayat kadınıydı küçükken bunu asla anlamadım annem bize çok iyi baktı bizi seviyo ama ondan tiksiniyorum onu seviyorum ama ondan nefret ediyorum başka yolu yokmuydu annem babamın eseri biliyorum ama annemin yüzüne baktığımda ondan utanıyorum bunu belli etmiyorum ama içten içe çok kötü hissediyorum kardeşim hala hiç bişeyin farkında değil o saf onu üzmek istemiyorum. Kız kardeşimle birlikte annemle yaşıyorum 18 yaşına girdikten sonra her şey dahada zorlaştı benim için evin içinde insanlar görüyorum gerçek olmadıklarını biliyorum ama onlarla konuşuyorum bazen rüyamda oluyodu önceden neyse küçükken çok ağır şeyler yaşadım kardeşimle birlikte ama o hatırlamıyor ben hatırlıyorum unutamıyorum annem için o kadar kişiyle muhattap oldumki aptal canım insanlarla babamın sorumsuzluğu bile bana patladı bize asla para vermiyor ve çalışmak zorundayım tüm bunlar o kadar saçmaki tüm bu dünya yaşamak zorunda olduğum hayat tüm bu yaşadıklarım hayatı sorgutlattı defalarca kez şiddete uğradım sadece ailemdeki kişiler tarafından değil bi çok kişi tarafından daha çok psikolojik şiddete birçok şeyi utandığım için anlatamıyorum o derece ne diyeceğimi bilemiyorum ne yapacağım hayatıma tüm bu utançla nasıl devam ederim. Liseyi yeni bitirdim 18 yaşındayım şu an ama asla bi çocuk gibi değilim evebeynlerimin annesiymişim gibi hissediyorum. Yardım edin sizlerden yardım dileniyorum çok çaresizim tüm bunları ve daha birçok şeyi asla başkalarına anlatamam.