Geceler neden bu kadar ağlatır?

Geceler insanı ağlatıyor gibi gelir ama aslında olan şey bambaşkadır. Gündüz boyunca o kadar çok ses, telaş, koşturmaca ve dikkat dağıtan şeyin içinde kalıyoruz ki, duygularımız köşede sessizce bekliyor. Ama gece çöktüğünde dünya yavaşlıyor, etraf sakinleşiyor ve insan kendi sesiyle baş başa kalıyor.

Sessizlik artınca düşünceler büyüyor; küçük bir kırgınlık bile kocaman bir boşluk gibi hissediliyor. Özlediğin biri varsa özlemin iki katına çıkıyor, canın yanan bir konu varsa daha derinleşiyor. Sanki gece, içini saklayacak bir perde yokmuş gibi her duygunu önüne koyuyor.