En erişilmez idealiniz?

Benim en erişilemez idealim 'Gerçek Arkadaş'.

Dostluklara duyduğum yüksek değer, hayatımı şekillendirdi; yine de gerçek bir yoldaşlığı daima ulaşılamaz bir idealin peşinden koşmak gibi algıladım. Gerçek arkadaşlık, benim nazarımda hem evrendeki en somut gerçeklik hem de en az rastlanan mucizedir.

İlişkilerimdeki ironi hep aynıydı: Ben çabaladıkça zayıfladı. Ben sürekli olarak, neşe saçan, herkesle ilgilenen, duygusal tampon görevi üstlenen kişi oldum. Birinin karanlığına ışık tutmakta hiç tereddüt etmedim. Ama karanlık benim kapımı çaldığında, etrafımda bana bir el uzatacak, söz söyleyecek bir ruh bulamadım.

Bu döngünün bir çözümü yok mu? Herkes o hayat damarına, 'kardeşim' dediği sırdaşına sahipken, ben bu boşluğa bakıyorum. Ve biliyorum ki, bu dünyadaki en büyük açlığım, o samimi ve karşılıklı bağa duyduğum ihtiyaçtır.