Kendinize hangi konuda teşekkur ederdiniz?

Cocuklugumda, ergenligimde hep zorbaliga ugradim. Kotu, cirkin, huysuz biri degildim aksine iyi niyetli ve uslu kizdim. Birileri bana bisi yapsa bile suclu bendim susmasi gereken de bendim oyle ogretilmisti.

Lisede kocaman bir kizken bile beni itip kaktiklarinda ses cikaramazdim. Hatirliyorum cocuk okula darbuka getirmisti, o caldiktan sonra bir iki tane bende vurmak istedim darbukaya.. dokundugum anda bir tokat indirdi yuzume sertce hic unutmuyorum. Hakkimi savunamamak benim gobek adimdi.

30 yasindayim, kendi kendimin ebeveyniyim. Ailemi sevsem de , bana maddiyat disinda hicbir sey vermemisler , ezik olmayi ogretmisler. 25 imden sonra kendimi inşa etmek de o kadar zorlandim ki... psikolojik sagligimla odedim, fiziksel sagligimla odedim. Hala cabaliyorum, yeterli gelmese de o ezik kiz cocugu yok artik. Kendime sariliyorum🫂🫂

Kendi kendime yetebilmek gun sonunda ıssiz bir bankta tek basina aglatiyor ama dogdugun ev kaderindir diye boşa söylememisler.