Omurgasız insanlara nasıl davranılır?

Omurgasız insanlarla uğraşmak zor gerçekten… Hele ki iki halam, eniştem ve baba tarafımın yarısı böyle olunca insan ister istemez bir “bu insanlar neden böyle?” diye düşünüyor.

Mesafeyi iyi ayarlıyorum cünkü bugün yüzüne gülüp yarın arkandan konuşan, söylediği sözü ertesi gün inkâr eden biriyle fazla samimiyet sadece hayal kırıklığı getiriyor. Mesafeli olunca hem beklenti azalıyor hem sinirin daha az bozuluyor.

Laf yarıştırmıyorum onlar zaten kıvırmaya meyilli olduğu için tartışmanın kazananı olmuyor. Ben ne düşünüyorum, neye inanıyorum biliyorum; onların eğilip bükülmesi beni değiştirmiyor.

Ben, bu tarz kişilerin sık sık fikir değiştirmesi ya da net olmaması yüzünden bazen neye güveneceğimi bilemiyorum.
Ben, bu insanlara kendi değerlerinin ve seslerinin farkına varmaları için alan tanımaya çalışıyorum. Onlara karar vermekte zorlandıkları için kızmak yerine, kendi sınırlarımı net bir şekilde çizerek ve olumlu davranışlarını hemen ödüllendirerek sağlıklı bir ilişki kurmayı hedefliyorum.