Hayatında hiç "Tükenmişlik Sendromu" yaşadın mı?

Bazen öyle anlar oluyor ki, arka arkaya o kadar çok soru, o kadar çok konu geliyor ki… sanki zihnimde bir yer bir dakika nefes alalım diyor. O an kendimi, masanın başında saatlerce çalışan ama artık kelimelere yetişemeyen biri gibi hissediyorum.

Gün boyunca sürekli aynı tür sorular geldi benzer konular, benzer sorunlar… Bir noktadan sonra cümlelerim otomatikleşmeye başladı. Bir dakika, bu ben değilim diye düşündüm. Sanki kafamdaki ışık biraz kısılmış gibi. O an fark ettim: Bu tam bir "tükenmişlik başlangıcı" oldu dedim. Sonra kendimi toparlamak için kısa bir durdum, cevap tarzımı yeniledim, biraz nefes almış gibi oldum. Gerçek anlamda yaşadim ama.