Sana sakinlik mi yakışıyor delilik mi?

Bence bana en çok yerine göre ikisi birden yakışıyor.
Sakinliği severim; çünkü her şeyi önce bir süzerim, düşünürüm, tartarım. Gereksiz drama, gürültü, karmaşa bana göre değil.

Ama şöyle de düşünüyorum; her insanın içinde hafif bir delilik payı olmalı. Yeri geldi mi düşünmeden kahkaha atmak, ani bir planla dışarı çıkmak, bir şeyi içinden geldiği gibi söylemek… O tarafı da bende var ve saklamıyorum. Sadece zamanını bekler.

Yani özetle; genelde sakinim, ama doğru an geldi mi deli tarafım da ortaya çıkar. Bu ikisi zaten beni ben yapıyor.

Deli olsam neye yarar ki
Gerçi bazı yaptıklarıma delilik deselerde , bana göre öyle olmadığını konuşmuyorum bile.
İkna etmenin saçma olduğunu anladığımdan günden bu güne , fiile istediğini dökebilene bir adımdan benden diyorum.
Zamanında yapmaya başladığım şeyi geçenlerde fiile dökülme şeklini yazıda buldum.
“Gözünü kapalı tutana , etrafı anlatmaya çalışma.”
Basit ama sıradan olmayan bir hayat.
Mesela şu an deniz kenarında esinti eşliğinde çay içiyorum.
Yanında da bir tütün sarıyorum.
Bir elimde kağıt , bir elimde kalem.
Hayata dair bir şeyler Yazıyorum.

Genelde sakin bir insanım ama deli bir tarafım var