Sonunu göremediğiniz bir yola çıkar mısınız?

Evet… bazen sonunu göremediğim yollara çıkarım, ama artık eskisi gibi körü körüne değil. İçimde bir his varsa, kalbim “denemeye değer” diyorsa, o adımı atarım. Çünkü bazı yolların güzelliği zaten nereye vardığında değil; sana ne öğrettiğinde, seni nasıl değiştirdiğinde saklıdır. Ama yine de tamamen kontrolsüz, tamamen karanlık bir yola da girip kendimi kaybetmem. Benim için önemli olan; yolda kendimi kaybetmemek, sınırlarımı unutmamak ve iç sesimi susturmamak. Sonunu görmesem bile, taşıyabileceğim kadarını alır, gerisini akışa bırakırım. Kısacası; belirsizlik beni korkutmuyor ama hazırlıksız da yakalamıyor. Denemek istediğim şeyse cesaret ederim, hissetmediğim bir şeyse de o yola hiç girmem. Çünkü bazen en doğru yol, kalbinin fısıldadığı