Üzgün olduğunda seni ne mutlu eder?

Ben üzgün olduğumda en çok içime doğru açılan o sessiz kapıdan sızan küçük bir ilgi, sıcak bir cümle ya da beni gerçekten duyan bir nefes kadar sade şeyler iyi gelir; sanki karanlığın içindeki ince bir çizgi ışığa dönüşür ve içimde çöken ağırlık yavaşça hafifler. Bazen bir dokunuşu hatırlamak, bazen bir sesin bıraktığı sıcaklığı düşünmek bile ruhumu toparlar ve ben o anlarda dünyanın sandığımdan daha yumuşak olduğunu hissedip kendimi yeniden ayağa kalkarken bulurum.