Var olmayı hayal ettiğin kişimisin yoksa var olması dayatılan mi?

Hayal kurmadım pek, spontane yaşıyorum. Pişman olduğum ya da başkaları tarafından dayatılan bir hayatım yok. Gelecekte de böyle olacak... Bir bakmışsın hayattan keyif alan biriyim, bir bakmışsın dipsiz kuyuda gibiyim. Aynı kalamaz aynı kalmak istemeyiz. Ben kusurları olan biriyim lütfen 4/4 lük olanlar benimle muhatap olmasın.😏🐣

Dayatmak demeyelim de… ben kendi irademle şekillendirmeye çalışan biriyim aslında. Elbette toplumun, çevrenin, ailenin etkileri oluyor, bazen farkında bile olmadan o kalıplara giriyorsun. Ama bir yerden sonra insan anlıyor ki, kendi sesini kısmak sadece içini susturuyor. Ben artık daha çok “olmak istediğim halime” yaklaşmaya çalışıyorum. Kusurlarımla, eksiklerimle ama gerçekten “ben” olarak…Yine de tamamen özgürüm diyemem; çünkü bazen korkular, bazen sorumluluklar insanın önüne duvar örüyor. Ama en azından o duvarın arkasında kim olduğumu biliyorum ve o bana yetiyor. Belki yavaş ilerliyorum ama attığım her adımda biraz daha kendim oluyorum.

Dayatılan demeyelim de, kendimi olmak zorunda hissettiğim kişiyim. Kimse benden fedakarlık yapmamı istemedi, ama ben kendimi yapmak zorunda hissettim. Elbette yapmadığım, içimde uhde kalan şeyler var. Ama henüz hayat devam ediyor. Günün birinde yapamadığım ne varsa birbir yapmış olurum belki.

Bu konuda çok doluyum