Gelecek kaygısı yaşıyor musun?

Açıkçası bazen evet, yaşıyorum. Gelecek düşüncesi insanın içine hem umut hem de belirsizlik bırakıyor. Bir yanım “her şey yoluna girer” derken, diğer yanım “ya girmezse?” diye sormaktan kendini alamıyor. Bu da sanırım insan olmanın bir parçası… Hep biraz endişe, biraz beklentiyle yaşıyoruz. Ben genelde bu kaygıyı bastırmak yerine anlamaya çalışıyorum. Çünkü bazen o kaygı, beni daha çok çalışmaya, daha iyi bir hayat kurmaya motive ediyor. Ama bazen de fazla düşününce içimde bir ağırlık oluyor, sanki geleceği şimdiden yaşamak istiyormuşum gibi. O zaman durup kendime hatırlatıyorum: “Her şey zamanında olacak.”Sonuçta kimsenin geleceği tamamen net değil. Ama ben elimden geleni yapıp, kalanını zamana ve hayata bırakmaya çalışıyorum. Kaygım var evet, ama umudum da hiç bitmiyor.

Eskiden evet çok yaşıyorudm ama şimdi berdeyse çok şülür hiç yaşamıyorum
Yani tabi doğruluk payı var bazı şeylerin belki ama annem açıçası çok yanlış yönlendirid bbizi ve çok değerli olmama rağmen nerdeyse herkes tarafından cehaletinden mi bilmiyorum çok sçama bir şekilde yetiştirmeye çalıştı ama tabi önce Allahın sayesnde sonra babamın sonra da ben nerdeyse kendim tırnakkaleımla kazıya kazıya hem kendimi geliştirmeye çalıştım hem hiçbir pisliğe bulaşamdan hayatı öğrnemsye hem de birçok açıdan özgüvenimi vs kazanmaya çalıştım