Hiç kendinizden, düşüncelerinizden utandınız mı?

İnsanın kendine yaptığını bir başkası asla yapamaz" demişti canım hocam. Tabi lise dönemleri... Gülüşmüştük arkadaşlarla. İnsan kendine bile isteye kötülük eder mi ne saçma bir bakış açısı demiştim. Öyle ya. Mazoşist falan olmak lazımdı yani böyle bir şey yapmak için. Şimdi bakıyorum da, illet bir genin esiri olmuşum. Her ailede bir gamsız, bir de herkesin gam duvarı olan tip vardır. O gamsız aynı zamanda hayırsız falan diye de anılır. Yer yer vicdansız da denir kendisine belki. Ama günün sonunda mutlu ve huzurlu olan odur. 🤷🏻‍♀️Gam duvarı dediğimiz tip de zaten az çok anladığın tip işte. Başkasının derdine kendi sorunlarını falan bırakıp koşar o. İlk tipin genini bu kadar teğet geçmiş olmak gerçekten çok üzücü 🥲 Valla başkasına lüzum yok, ben kendime hakkımı helal etmiyorum😅 Canıma okumuşum resmen, ayıptır yahu 😬 Yattığım yeri bilmiyorum yorgunluktan artık. Lafta "canım kendim" icraatte "canın çıksın kendim" Bi yandan da kendime kızıyorum o esnada. Deli çıkarım bu gidişle 😅 şimdi gelde bu düşüncelerden utanma 🤦🏻‍♀️

Bazen neden bu kadar duygusalm diyorum
Gamsız olmak çok mu zor
Biraz esnetmek duygularını yönetmek
Çok zor olmamalı ya dert edecek kendimi zora sokacak küçük şeyler buluyorum ve onları büyütüyorum