Fazla tevazunun sonu nedir?

Ahh işte mesele tam da bu ya! Fazla tevazu bazen öyle bir noktaya gelir ki, insan kendini tamamen “doğal, mütevazı” gösterirken Instagram’da hayatını sergileyip takipçi kasma derdine düşer. Dubai’de tatil, Asya’da gezmek, “iç güzelliğiniz arttıkça dış güzelliklere şahit olacaksınız” gibi cümleler… Kulağa öyle güzel geliyor ki, insan bir an “vay be, gerçekten haklı” diyor. Ama sonra aklına o öğle yemeğinde çıkan meyveyi akşam çocuğuna götüren, fabrikada ter döken babalar geliyor ve işte o zaman her şey yerli yerine oturuyor. Gerçek hayatla sosyal medyanın sunduğu hayat arasında o kadar uçurum var ki, bazen insan gülmeden duramıyor. Eskiden nasihatler daha samimiydi; babamız söylerdi, öğretmenimiz söylerdi… Şimdi ekran başındaki biri size hayat dersleri veriyor ama aslında sizin gündelik gerçeklerinizi hiç bilmiyor. Yani evet, fazla tevazu bir yerde Instagram felsefesiyle birleşince tam bir şaka gibi oluyor. Benim gözümde tevazu güzel bir şey ama bunu kendi hayatını “show” yapıp başkalarına ders verirken kullanmak… işte orada tezatlık başlıyor. Emeğin, samimiyetin ve gerçek hayatın değerini bilenler için bu, gerçekten komik ve biraz trajikomik bir durum.