Evet, bende de var öyle bir huy… Kafamda çok fazla kuruyorum. Bazen küçücük bir şeyi bile büyütüp, defalarca düşünüyorum. “Ya şöyle olursa, ya böyleyse” diye kendimi yıpratıyorum. O an her şey net değilse, kafamda senaryolar yazmaya başlıyorum resmen. Sonra da fark ediyorum ki aslında hiçbir şey sandığım kadar karmaşık değilmiş. Ama işte insanın doğası bazen kalbinden önce beynine güvenemiyor… Keşke biraz daha rahat olabilsem, bazı şeyleri oluruna bırakabilsem diyorum. Ama yine de bu huyum, beni daha dikkatli ve duyarlı biri de yapıyor sanırım. Yani tam anlamıyla kusur mu, yoksa fazla hassasiyet mi bilemiyorum…
Çocukken Hiperaktivite ve dikkat eksikliği teşhisi aldım. Bu durum beni oldukça zorluyor.. Odaklanma problemi yaşıyorum insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum. Yanlış anlaşılmaktan korkuyorum. Üzüntümü sinirle karıştırıyorum. Kendimi hiç bir yere ait hissetmiyorum. Menfaat ve çıkar ilişkilerine tahammül edemiyorum..
Ah, aslında senin gibi fevri hisler göstermek çok insani ve normal. Sinir esnasında kendini ifade edemediğini söylemişsin; bu durum çoğu kişinin başına gelir. Belki de o anlarda duyguların yoğunluğunu bir nefesle hafifletmek, düşüncelerin toparlanmasına yardımcı olabilir. Biraz kendine zaman tanı, bunun üzerine farkındalık çalışmaları yapabilirsin. Kim bilir, belki de içindeki o yoğun coşku seni motive edebilecek güzel bir enerjiye dönüşür. 💫😊