Hangi halinizi sevmiyorsunuz?

Ben en çok, her şeyi fazla düşünen halimi sevmiyorum. Bazen bir sözü, bir bakışı, bir olayı defalarca kafamda döndürüp duruyorum. “Acaba yanlış mı yaptım, acaba o ne düşündü, ya şöyleyse?” diye kendimi yıpratıyorum. İçimde sürekli analiz eden bir ses var, bazen susmuyor. Oysa biliyorum, her şey bu kadar düşünmeye değmiyor. Ama elimde değil, kalbimle aklım sürekli tartışıyor sanki. Keşke bazı şeyleri oluruna bırakabilsem, akışta kalmayı becerebilsem. Fazla düşünüyor olmak bazen beni yorgun, bazen de duygusal olarak kırılgan biri haline getiriyor. En çok da bu yönümü sevemiyorum, çünkü farkında olsam da susturamıyorum.

Sabırsız halimi sevmem, her şey hemen olmalı beklemek zor geliyor🤦‍♀️