Haketmediğiniz şeyler yaşadıkça karakteriniz değişti mi?

Kalıplarla cevap vermek istemedim biraz düşündüm üzerine. Yarının ne getireceğini bilemiyor insan. Haklısın, şartlar insanı değiştirir. İyi ya da kötü. Ama küçük bir nüans var orada insan için bir seçenek vardır bir yerlerde mutlaka. Olgunlaşmak, insanın zorluklar karşısında büründüğü karakterdir. Her insan hata yapabilir ama kendi özünü bilen insan için tek gidiş yolu kendinedir.

Sadece etki ve tepki olarak görüyorsak herşeyi, insan için bir sorumluluğu varmidir o halde? Bir can, bir ruh taşıyoruz sonuçta

Öyle yazdınız ki beni sorgulamaya itti. İnsan çabasından ibaret, sadece yerini kabul etmesin. Namussuz, yalancı, somurtkan olması öyle kalması anlamına gelmiyor.

Hangi gözlerle sorguladıgimiza göre değişir bu. Yaptıklarımızı doğru bulacak en az bir göz vardır. Neyi merkez alarak?

Demek istediklerinizi anladım. Başkasının gözünden değil de benlik olarak bakalım bu olaya. İnsanlar söyleyecek birşeyler bulur. Bana göre söylediğiniz bakış açısı insanı tamamen pasifize ediyor. Vicdanı, ruhu geri plana atıyor. İrade mutlaka vardır ve olmalıdır. Derin bir hastalık, aşk gibi kesin emareler hariç. Kaderci bakış açısı gibi sanırım söylemek istediğiniz. Kimden hatırlamıyorum ama bu konuşmaya uyuyor. '' Ben, başıma gelenlerden sonra seçtiğim kişiyim ''. Derinlerine inme konusu? Bunu gün içinde düşüneceğim. Günaydın..

Alakası yok. Bi insanın özü değişmez. İyiyse kötü, kötüyse iyi olamaz. Kişilik değişebilir ama. Mesela biri merhametliyken sonradan acımasız olabilir.