Psikoloji hakkında bilgisi olan tavsiye verebilir mi?

insanların istediğim gibi davranmasını beklemiyorum sadece beni umursamasını, düzgün davranmasını istiyorum ve muhtemelen bu konu ailemle ilgiliydi çocukken sürekli bir sorun olduğunda kendimi anlatmaya açıklamaya çalışırdım ama hiçbir işe yaramazdı özür bile dileyen olmazdı ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi davranırlardı ama nedendir bilmem ben hata yaptığımda özür dilesem bile telefonumu falan alırlardı beni doğru düzgün dinlemezlerdi bile bununla alakalı olduğunu düşünüyorum ama nasıl değişirim bilmiyorum

ama bak anlamıyorsun sevdiğim kişilerin düşünceleri hisleri benim için önemlidir fark ettiysen yabancı birinden bahsetmiyorum yabancı biri olsa ne derse desin ama ben tanıdığım sevdiğim birinden bahsediyorum onuda umursamazsam neden onunla görüşeyimki yani birini sevmiyorsan onu umursamıyorsan ve onunda seni umursamasını beklemiyorsan o sağlıklı bir ilişki değildir hatta direkt ilişki değildir arkadaş sevgili kardeş falab fark etmez demek istediğimi anlıyormusun

dediğin gibi düşünürsek herkesi düşmanımız olarak görmemiz lazım şu bana şunu yapavilir diye düşünürsek zamanla bu düşünce insanın psikolojisini bozar insanlardan tamamen koparsın onlardan korkarsın "biri buradan geçiyor ya bana zarar verirse" diye düşünmeye başlarsın demek istediğim insanların güvenmeye bağ kurmaya ihtiyacı vardır herkes aynı değildir biri sana kötü davrandı diye diğeri öyle yapacak diye bir şey yok umarım sende kalbini insanlara açabilirsin

bana değer vermeyen insanlarla ben tabiki görüşmeyi kesiyorum hala demek istediğimi anlamıyorsun, bu bahsettiğim olay bana değer veren ve benimde değer verdiğim insanlar ile yaşanıyor beni kırdıklarını fark etmiyorlar (fark ettiklerinde telafi etmeye çalışırlar) bende üzüldüğümü ona söyleyemiyorum sadece soğuk davranıyorum mesafe koyuyorum kendimi anlatamıyorum ona sorunları konuşarak çözmemiz gerekirken ben yapamıyorum tek sorunum bu

konuşmazsak nasıl çözücez? birisini kıran bir şey başkasını kırmıyor olabilir bu yüzden onu kırıp kıramayacağınıda bilemez konuşmazsak ve sadece soğuk davranırsak başka şeyler düşünmesine sebep olabilir "benden rahatsızmı oluyor benden sıkıldımı" gibi falan tıpkı birinin mavi rengi severken öbürünün maviden nefret etmesi gibi ve kimin maviyi sevip sevmediğini kendi kafamızdan tahmin edemeyiz

sırf biri bencil diye diğerininde öyle olduğunu bilemezsin asla kanıtlayamazsın çünkü o kişiyi tanımıyorsun örnek olarak bir köpeğin sana saldırdığını hayal et ve sen şöyle düşündün "köpeklere fazla yaklaşmamalıyım çünkü saldırıyorlar" başka bir gün bir adam sana saldırıyor ve başka bir köpek gelip seni kurtarmak için diğer adama saldırıyor yani herkes aynı değil aynı olamaz anladığım kadarıyla sen fazla karamsarsın ve güven sorunların var bence psikoloğa gitmesi gereken kişi ben değilim insanlardan bu kadar nefret ediyorsan gidip bir ormanda yaşayabilirsin tüm tehlikelerin tek başına üstesinden gelmeye çalış bakalım başka insanların yardımı olmadan rahat ve mutlu bir şekilde yaşayabilecekmisin, hasta olduğunda seni iyileştirecek bir doktor olmayacak ya da bir hayvan sana saldırdığında kimse gelmeyecek veya aç kaldığında kendin yemek aramak zorundasın hadi diyelim bir şekilde hayatta kaldın mutlu olacakmısın? seni koruyacak kimsenin olmadığı bir yerde sürekli ölüm korkusuyla ne kadar rahat ve mutlu yaşayacaksın cidden merak ediyorum diğer insanlar olmasaydı bu kadar şeyi tek başına yapamazdın bu bir gerçek

kendinde diyorsun insanları "tanımıyoruz" tıpkı öleceğimizi bilmemize rağmen yaşıyor olmamız gibi ama biz gidipte intihar etmiyoruz nasılsa ölücez en iyisi hiç yaşamayalım demiyoruz