Yaşamında ‘bir aşamadım, geçemedim, takılıp kaldım’ dediğin durumlar var mı?

kendini gerçekten de neler yapabilir ve başara bilirsin gibi iyi tanıyor ve biliyor musun?

Bir çok insan buna benzer konular da kendisi hakkında öz eleştirlerde bulur.

Aslında "Sorunu da, sebeplerini de ve hatta çözümünüde çok biliyorum" der ama...

Ve hatta " Sorunlarımı çözmek için herşeyin benim elimde olduğunu ve bunu kendim için benim yapmam gerektiğinide çok iyi bilincindeyim" der ama...

Tuhaf işte... Ama Ben Böyleyim
Sanki birgün bir shirli değnek değip düzeleceğini umar gibi bekler bir haldeyim.

Yani “biliyorum” dieniliyor ama “yapılmıyor.”
Ama konu iş olunca başkalarının sorununu çözmek de ve para kazanmak işin içinde olunca çatır çatır yapılıyor...
Kendisi ve Hayatı mı ucuz ve değersiz?

“Sorunu tanımlıyor ama onu çözmeye adım atılmıyor.”

Asıl sorun şu... "bilmek ile harekete geçmek arasında dev bir boşluk var"

"Ya san ki adama/kadına sihirli bir değnek değmiş gibi hayatı bir anda değişti..." Olabilir de öyle görünüyor gibi de olabilir ama...

Ve bir çok kişi de bu sihirli değneğin kendisene değsin diye dış güçlerden "oturmuş" mucize bekleniyor.

İyi tabiki de o sihirli değnek sana da değsin de... sen sana neden değmediğini ve değmeyeceğini de sanki billiyor gibisin...

Hepimiz, çözümünü çok iyi bildiğimiz sorunlarda takılı kalıyoruz.
Çünkü sadece bilmenin getirdiği yük altında kalıyoruz, yükün atından kutulmak için hareket edip çıkmadıkça... sıkışıp takılıp kalınıyor.

Oysa sihirli değnek denilen şey, senin için belkide iradendir...

"Bence" Sen kendi eleştirmiyorsun kendine acıyorsun...

Bunlar sadce “senin mi hep başıma geliyor”
Bir kerde “Ben” diye değil, “biz” diye bakıp düşünüp konuşmayı dene kendin ile...

Kendimi “eleştiriliyorum” deme... Ben kendim ile “anlaşılıyorum” demaya çalış...

“Kendin için değişimi ertelemek, en kibar adıyla kendini kandırmak ve oyalamaktır.”

Sorununu biliyor ama eyleme geçmiyorsan... "Aslında o sorun ana etkeni sen olur ve bunu tanımlamaya çalışmaya da devam edersin.”