Geçmişte affettiğini sandığın bir şeyin, aslında hâlâ içinde yaşadığını hissettiğin oldu mu?

Bazen insan affettiğini sanır ama sadece susmuştur. Zamanla unuttuğunu zanneder ama bir söz, bir bakış ya da benzer bir olay o duyguyu yeniden canlandırır. Çünkü bazı kırgınlıklar geçmez, sadece sessizleşir. Kalbinin bir köşesinde yaşamaya devam eder, bazen öfke gibi, bazen hüzün gibi, bazen de sessiz bir kabullenmişlik olarak. Gerçek affediş unutmak değil, artık o acının seni yönetmemesidir.

Peki sen gerçekten affettin mi, yoksa sadece sustun mu?
Geçmişte affettiğini sandığın bir şeyin, aslında hâlâ içinde yaşadığını hissettiğin oldu mu?
Geçmişte affettiğini sandığın bir şeyin, aslında hâlâ içinde yaşadığını hissettiğin oldu mu?
Cevapla