Bir insan yaptığı hata yüzünden kendini affetmiyorsa ne yapmalı?

evet ağlamak rahatlatıyir çünki ben bunu sevmediğim için içime çok atıyorum. Özgür irademi kullandım sorumluluk benimdi sadece aşırı merhametli olduğum ve o zamanlar aptalca düşündüğüm için böyle sonuçlandı.

Hayır böyle bir şey olur diye korkmuyorum, sadece yaptıöım şey için effedemiyorum nsaıl böyle ap, tal durumuna düşürebildim kendimi. Bunhatayı yapmadan önce sınır çizmekte her hangi bir sorun yaşamıyordum, bu yaşadıjlaeımdan sonra öz saygımı bir nebze zedeledikten sonra sınır çizmekte zorlandığımı gözlemledim, çünki kendime haksızlık yaptım ve kendimi zayıf hissetmeme neden oldu bu. Evet içimde çözümlemeliyim tüm bunları, önce kendimi affetmekle başlamalıyım ama şu an için bunu yapamıyorum.

teşekkür ederim, yaşın benden küçük ve kendini yaşıtlarına göre geliştirmişsin, düşüncelerin mantıklı.
Ben çok önceleri ben hata yapmam diyordum, birilerine bakıp nasıl böyle aptalık yaptı/yapıyor diye düşünürdüm yanlış yapan insanlar için. Düz mantıkla benim her zaman aynı kalacağımı düşünürdüm çünki mantıklı düşünüyordum ve kendimden aşırl emindim. Ama hayat öyle düz mantıkla illerlemiyor bazen ruh halimiz bizi öyle etkiler ki istemesek bile yanlış yapmış buluruz kendimizi. Ama önemlisi etrafımızda anlayışılı insanların bulunması, bu olmayınca kişi çok zor kendine geliyor. Yinede ben umudumu kaybetmemeye çalışıyorum evet bir gün kendimi affedeceğim yaptığım hataları aslında gözümde fazla büyütmemem gerektiğini anlayacağım ve bir şeyi yapmadan bir karar almadan önce

kendimi de gpz önünde bulundurup, karar alıp vermenin çoçuk oyuncağı olmadığını anlayacağım, evet bunu şu an anlıyorum ama tam idrak edeceğim.

Benim inancım tamamen sarsılmış durumda, bu hatayı yaparken zaten dünyadan elimi eteğimi çekmiştim ve birilerine göre yaptım ve manevi zarar gördüm öz saygım zedelendi. Yeni bir şeyler yapmaya çalışıyorum karşıma engeller çıkıyor ve engelenmiş hissediyorum ve sonra pes ediyorum. Ben inançsızım ve hatalarımın farkındayım, en büyük yaptığım hata kendimi hiçe saymam ve birilerimdem bana saygı duymasını beklememdi, ailemi tanrı statüsüne kaldırmam hataydı ve onlar için kendimi hiçe saymam.

Geçmiş bataklık değil sadece kendimi hiçe saydım yani bir nev kendime eziyet edip yok saydım duygularımı öz saygımı ve şu anda bu yüzden suçlanıyorum çünki başkalarını düşündüm kendimi hiçe saydım. Diğerleri yaptığım şeyin dış boyutunu görüyor iç boyutundan habersiz ne kadar içimde kendime eziyet ettiğimden habersizler, bu hatayı yaparken ne halde olduğumdan habersizler.

Kendimi anlıyorum birilerinden yardım istemiyorum sadece engelenmiş hissediyorum. Bir şeyler yapmai için fırsat karşıma çıkınca o şey olmuyor oluncada çok geç oluyor, bazı insanlar kaeşıma engeller koyuyor (yakın kişiler)

teşekker ederim