Sevgi söz konusu olunca, akıl mı galip gelir yoksa kalp mi?

Kalp sadece bir kan pompasıdır. Duyguları oluşturan şeyler de temelde düşünceler, hormonlar ve beynin diğer bileşenleri.

Yani kalbi temsil eden duygular ve aklı temsil eden düşünceler beynimizin birer güzide ürünü birbirini tamamlayan.

Bir kişinin herhangi bir özelliği (fiziksel veya karakter) göze güzel gözükmeye başladığında akıl ona karşı beğeni ve hoşlantı hissetmeye meyillidir.

Bu beğeni ve hoşlanma durumu sürekli hale gelirse sevgi oluşur.

Bu beğeni ve hoşlanma hali mutluluk verici hormonları en üst seviyede tutacak kadar güçlü olursa aşka doğru yol alır beyin.

Kalp dahil bütün organlar da bu duygu durumlarının etkisi altındadır. Hatta en çok kalp etkilenir. Belki de bu yüzden duygular kalbe zimmetlenmiştir. Oysa her şey beynin halt yemesidir.

Duyu organlarından alınan veriler beyinde işlenir kalpte değil 🙃

Günaydınn diyelim de aysın 😀

Aşk mevzusu açıldığında akıl mı kalp mi diyosun ya… Valla kalp öyle bir öne fırlar ki akıl arkadan “dur bekle bi konuşalım” diye bağırır ama kimse dinlemez. Kalp öyle bir gaz verir ki mantık köşeye çekilip sigara yakar. Sevgi dediğin şey zaten mantıkla yürüseydi, herkes doğru kişiyi seçerdi. Ama yok, biz gidip en karışık, en olaylı, en “bu bana iyi gelmez ama çok çekici” olanı seçiyoruz. Kalp kazanıyor çünkü o heyecanı, o çarpıntıyı, o “bunu görünce elim ayağım titriyor” hissini akıl veremiyor. Akıl sonra gelir, toparlamaya çalışır… ama iş işten geçmiş olur. 😃