Kıskançlık sevginin göstergesi midir yoksa güvensizliğin mi?

Bence kıskançlık ne tamamen sevginin bir göstergesi, ne de sadece güvensizliğin bir sonucu. İkisinden de biraz barındırıyor. Birini seviyorsan, onu kaybetme düşüncesi canını yakar, doğal olarak da içinde ufak bir kıskançlık oluşur. Bu, onu önemsiyorumdemenin başka bir yolu aslında. Ama bu duygu kontrolsüzleştiğinde, karşındaki insana baskı yapmaya, güveni zedelemeye başlarsa, işte o noktada sevgiyle ilgisi kalmaz; daha çok güvensizlikten ve kaygıdan beslenir.

Yani bence sağlıklı kıskançlık diye bir şey var. Karşındaki insanı sahiplenmeden, kısıtlamadan, sadece “seni kaybetmekten korkuyorum çünkü sen benim için değerlisin” diyebilmek… Bu duyguyu dengede tutabildiğinde, kıskançlık sevginin içindeki en insanca kırıntılardan biri oluyor. Ama eğer içinde sürekli “ya giderse, ya birini bulursa” düşüncesi varsa, o zaman biraz kendine dönüp neden bu kadar korkuyorum? diye sormak gerekiyor.