İnsan dediğimiz şeyin özü aslında tam olarak nedir?

Kimi akıl der , kimi bilinç , kimi bir özün olmadığı kimi ise düşünceyi ele alır öz olarak..
Kimisi "insan kendisini nasıl tanımlarsa öyledir der"
Kimisi ise insanın değişken bir bilinci öz olarak kabul eder...

Semavi dinlerde ( öz )
Allah , insana kendi ruhundan üflemiştir.(Sad38 -72)(İslam)
Kitabı mukaddes'e göre insan, tanrının suretinden yaratılmıştır (yaratılış 1-27)(hiristiyanlık)
Öz olarak ruhun farklı bir yerden geldiğini kabul eder semavi dinler.

Bana göre, öz minik eksik bir nokta... Zamanla üzerine eklenir ve değişir asla tam bir hale ulaşamaz çünki akıl ve irade mevcut koşullardan etkilenir. bu da öz'ü etkiler..


Hiçbir etken olmazsa daha güçlü bir yapı oluşur fakat bu ilkeldir. Eğriyi doğruyu bilmeyen bir insanın duvarlara çarpa çarpa öğrenmesi acı verici fakat etkili bir yöntemdir.. misal sıcak çaydanlığa dokunan çocuk ısıyı ya da sıcaklığı düşünür hale gelir... Çaydanlık ısı Kaybederken tekrar tekrar dokunur ve tekrar tekrar yanar bu kafasında ısı kayıp süreleri noktasında fikir oluşmasını sağlar.. sadece bu da değil farklı şeylerde... Herşeyi kendi çoğrafik koşullarında kendisi keşfettiğinden bu fikirler bizimkiler gibi yüzeysel olmaz.. fakat sadece belirli konularda derinlik bilgisi olur vahşi yaşamda.. Daha öz güvenli olur. liderlik vasfı daha güçlenir.

Ama bunu çocuklarına aktaramaz onlarda aynı döngüden geçmek zorundadır.

Çok güzel bir soruydu teşekkür ederim.. ne ara bu akdar oluştu bilemiyorum.

İnsanın özü tek bir şeye bağlı değil. Ne sadece karakter ne de sadece beden. İkisi birbirine karışmış durumda. Karakterin olmadan beden sadece bir kabuk olur ama bedenin olmadan da karakterin dışa çıkamaz. Aile ve çevre konusuna gelince onlar bizi hem şekillendiriyor hem de bazen sıkıştırıyor. Kimse bize karışmasa belki daha doğal olurduk ama kim bilir belki de o zaman kendimizi bulmamız daha uzun sürerdi. Çünkü çoğu zaman kendimizi bize dayatılan şeyleri reddederken keşfediyoruz. Yani bence insanın özü tam olarak ne olduğumuzu çözmeye çalışmak. Hep arıyoruz bazen bulduğumuzu sanıyoruz sonra yine kaybediyoruz. Ama o arayış hiç bitmiyor.

Kesfeder ancak bu çok uzun ve zorlu bir süreç olur ve muhtemelen. Kendini tanıdığında geç kalmış olur.. Ben şanslı bir çocuktum mesela küçüklüğümden beri benimle konuşuldu alacağım kararlar bana bırakıldı ve her şartta destekledim bu kendimi dqhq erken tanimama ve bicimlendirmeme yaradı.. Ne istediğimi bilen bir hale soktu.. Karakter bedenimi şekillendirdi.. Başka insanların gözlerinden kendime bakmadan ben olmayi öğretti.. Karakter bedeni şekillendirir.. Ama genelde insanlara bu şanslar tanınmaz ve insan çoğu zaman bedenine hapsolan bir karakter olur.. :))