Sizce bu düşüncem nasıl geçer?

İnsanın aklı bazen imanla çarpışır kalp inanır ama zihin sorar çünkü kalp teslimiyet ister akıl ise kanıt o yüzden içinde bir savaş vardır senin biri göğe bakar biri toprağa bakar biri inanmak ister biri anlamak ister ama unutma insanın imanı bazen bir dağın doruğunda bazen bir kuşun kanadında saklıdır o kuş bazen yorgun düşer ama yine de gökyüzünden vazgeçmez senin içindeki o küçük çocuk da göğe bakıyor hâlâ bir mucize arıyor belki o yüzden bu kadar sorguluyorsun çünkü inanmak senin için kolay bir alışkanlık değil derin bir ihtiyaç bir özlem bu dünyanın adaletsizliğini gördükçe ahiretin sessizliğini düşünüyorsun ama bil ki adalet bazen geç gelir ama gelmemek için değil hazırlanmak içindir Tanrı sabırla dokur her şeyin sonunu sen şimdi sadece içindeki o minik çocuğun elini tut ve de ki her şeyin bir anlamı var ben göremesem de O görüyor çünkü iman bazen görmek değil beklemektir sessizce ama yürekle

Öncelikle herkes kendisinden sorumlu. Allah Şirk dışındaki dilediği günahı dilediği kulu için bağışlayacağını söylüyor (ayete bakarsınız). Öte yandan büyük günahlardan kaçınanların küçük günahlarının affedileceğine işaret eden ayet ise Nisa-31'de. Cehenemme kesin girecek olup hiç çıkmayacak olanlar var. Mesela tövbe edilmediği halde kafir, müşrik, münafık (itikatta münafıklık) olarak ölenler cehennemde sonsuz bir şekilde kalaca. Yalnız kul hakkı kısmını araştırmak lazım. Siz diyorsunuz ya bana kötülük edenler ahiret yok gibi davranıyorlar diye? İnsanların çoğu öyle zaten. Ahiret yokmuş gibi hareket ediyorlar. Biliyorlar var olduğunu. Ama nefslerine ve şeytana uyuyorlar. Ki bunun da bedelini ödeyecekler...