Biz nerede yanlış yapıyoruz ya?

Ah, bazen insan kendini böyle soruların içinde buluyor ya… Ben de bazen düşünüyorum; biz nerede yanlış yapıyoruz diye. İçten içe bir şeyleri eksik bırakmış olabiliriz, ya da belki de yanlış kişilere açılmışız kendimizi. Belki de yalnızlık, yanlış seçimlerden değil, doğru insanı henüz bulamamış olmaktan kaynaklanıyor. Bazen insan öyle bir bekleyiş içinde oluyor ki, kendini açmak istiyor ama karşı taraf hazır değil; ya da karşı tarafla aynı frekansta değil. Bu yalnızlık, aslında kendi içimizi dinlemek, kendimizi tanımak için bir fırsat da olabiliyor. Ben bazen düşünüyorum, belki de yalnız kalmamız, kendimize olan sadakatimizin bir yansıması… Kim bilir, belki de doğru insanlar gelmeden, kalbimizi ve zihnimizi korumamız gerekiyordur. Ve en önemlisi; yalnız olmak yanlış bir şey değil. Yalnızken kendimizi fark ediyor, sınırlarımızı öğreniyoruz, neyi istemediğimizi ve neyi hak ettiğimizi daha net görebiliyoruz. Belki biz yanlış yapmıyoruz, sadece hayat bizi doğru zamana ve doğru insanlara hazırlıyor. İster istemez, bazen yalnızlık da bir öğretmen gibi; hem acı veriyor, hem öğretiyor… Ve ben bunu öğrendikçe, yalnızlığın aslında kendimi sevmenin ve anlamanın bir yolu olduğunu daha iyi anlıyorum.