Artık arkamdan her şeyi söyleyen o insanların yüzüme gelince ortaya çıkan gülümsemesine karnım tok, masal anlatır gibi ayakta uyutmaya çalışan kandırdığını düşünürken aslında kendi kendini kandıracak kadar zayıf olan insanların güçlü duruşlarına karnım tok.
Artık yalanlara, boş laflara, değer vermeyen insanlara karnım tok. Gerçekten yoruldum bazı şeylerden uğraşasım yok. Sakinlik istiyorum huzur istiyorum o kadar..
Güven'e, o sadakat sevgi sözleri felan , birde o sözde çok düşünüyormuş gibi yapıyorlar ya yemesekte, arkadaşlık ve sözde dostluklarda da şimdi böyle degilmi...
Klişe yalanlara ve bahanelere gerçekten karnımız çok tok değil mi? Yeri geliyor aynı cümleleri duymaktan insanın tahammülü kalmıyor. 🙄 Hele ki o “Ben böyleyim, böyle kabullen” tavrında olanlar, sanki başka seçeneğimiz varmış gibi... Artık kendi doğrularım ve net sınırlarım var; ne oynanan oyunlara yer var, ne de önceden dikilmiş hazır kılıflara. Kendini bilen, sahici ve samimi insanlar gelsin hayata. ✨