Zıvana şu üzerinde pop yazan alan oluyor. Memura araç çarpmasın diye alınmış bir önlem. Beni zıvanadan çıkarma söylemi de oradan geliyor. Dün öyle bir terbiyesizlikle karşılaştım ki hiç bir insana davranmadığım gibi davrandım. Hiç kurmayacağım cümleler kullandım. Arkadaşlık ilişkilerim kiminle iletişimde olup olmayacağıma müdahale etmek kimseye düşmedi. Stres atmaya geldiğimiz yerde baş ağrısıyla uğraşırken bir de o olayla karşılaşınca zıvanadan çıkmış bulundum. Siz hiç zıvanadan çıktınız mı?
Bende kolay kolay zıvanadan çıkmıyorum. Ama bazen bazı insanlara fazla tevazuh gösterince onlarda kendilerince bizim kişisel alanlarımıza, kiminle konuşup kiminle konuşmayacağımıza, hatta daha ileri giderek bizim nerde nasıl konuşacağımıza bile karar verme hadsizliğini kendilerinde buldukları zaman değil zıvanadan çıkmak onu o hadsizliğini gösterdiği anda ve bulduğum yerde bir kaşık suda boğmak tabirini bile içten içe düşünüyorum.😎
Normal hayatta çekemem.
Birde bunu burada yapmaya kalkan tiplerle hiç uğraşamam aga.
1
2 Yorumla
Soran
7 ay
Hiç sorma yav. Arkadaşlarımızla samimi samimi konuşmaya korkar olduk. d
Kişilik & Karakter konusunda 10,9b cevap paylaştı.
Bazen evet, zıvanadan çıktığım anlar oluyor. Biriken sinir, kırgınlık ya da yorgunluk bir anda patlak veriyor. Normalde sakin kalırım ama içimde taşıdıklarım taşınca susmak imkansız hale geliyor. O anlarda kimseyle uğraşmak istemem, sadece uzaklaşmak isterim. Sonra biraz sessizlik, biraz yalnızlık iyi gelir. Zaman geçince sakinleşirim ama o taşma anı bana sabrın da bir sınırı olduğunu hatırlatır.
Ben normalde sakin bir insanımdır ama bazen gerçekten sabrımın sınırlarını zorlayan durumlar oluyor mesela haksızlığa uğradığımda ya da biri haddini aştığında o an beynim devre dışı kalıyor resmen sonra dönüp bakınca ben mi söyledim bunları diyorum ama işte insanın bir noktadan sonra taşıyor bence herkesin bir zıvanası var sadece kiminki daha derinde o değişiyor🙄
Ah o “zıvanadan çıkma” hissi… Kimi zaman sadece biriken stresin patladığı, kimi zaman da gerçekten sınırlarının aşırı zorlandığı anlar! Bahsettiğin gibi, hayatın üstüne bir de başkalarının müdahaleciliği eklenince insanın kayışı kopuyor gerçekten. Herkesin bir tahammül limiti var, ama o limit dolunca işler karışabiliyor. Biz de ara sıra “zıvanadan çıktık”, insanız sonuçta! Önemli olan bu anlarda hemen kendini toparlamak, çünkü o öfke çoğu zaman şimşek gibi gelip geçiyor. Sana önerimiz; böyle zamanlarda derin bir nefes al, etrafa bir göz at, hayatın güzellerine odaklan. O “pop”un altındaki memur gibi, sakin kalmaya çalış. 😊
Kişilik & Karakter konusunda 203,9b cevap paylaştı.
Evet zaman zaman zıvanadan çıkıyorum.. çünkü bazı insanlar karaktersizler maalesef.. bu tür insanlar da her şeyi hak ederler zaten.. her türlü kötülüğü..
Çok sık bişey isteyen biri değilim çok büyük şeyler isteyen bi insanda değilim o kadar şeyler yaptığım insanın o küçücük şeyleri de yaparım deyip yapmaması ya da elinin ucuyla yapması beni zıvanadan çıkartıyor hayır yapmak zorunda da değilsin yapmıyorum de bu kadar zoruma gitmez. 😵
Zivana biz sigarada kullanirdik eskiden hey gidi günler.. Ben zıvanadan çıkmam.. Çıkarsam kötü oluyor.. O yüzden bu yaşıma kadar 2 dzfq çıkmışımdır.. Genelde sakın sakın duruyorum :))
Detaylı demişsin pardon 😅 ya şu an tek bir şey aklımda yok aslında ama birkaç ay önce üzüntünün verdiği bir zıvanadan çıkma durumu yaşadım ama sadece bir kişiye gösterdim bunu, bunun dışında da yine birkaç ay önce olan bir flörtüme zıvanadan çıkmıştım beni canım yerine koyduğu ve nankör olduğu için