Ne zaman acımasız birine dönüşürsünüz?

Sabrım tükendiği zaman ki bu günlerde çok yakın. Acımasız olurum.
Acımasızlıkta artık birşeylere kesin bir tonda sınır çizmek. Hayatımı düzene sokmak için bazı şeyleri görmezden gelmek. Hayatımın merkezine kendimi koymak gibi şeyler.
Bunu yapamamanın acısını çok çektiğimi düşünüyorum 😊

Hiçbir zaman. Çünkü acımasız olmak bana göre değil. Ne yaşarsam yaşayayım, içimdeki vicdanı susturamam. İnsanları kırarak, kalpleri ezerek güçlü olunmaz; ben buna inanırım. Biri bana ne kadar kötü davranırsa davransın, ben yine de aynı kalmayı seçerim. Çünkü karakter, karşındakine göre şekil almaz. Sessizleşirim, uzaklaşırım, ama asla acımasız olmam. Birini kırdığımda o yük bende kalır, içim rahat etmez. Benim tarzım susarak ders vermek, kalbimi koruyarak uzak durmak. Acımasızlık geçici bir rahatlıktır ama ben kalıcı huzuru seçerim...

Hiçbir zaman… buna o kadar eminim ki asla acımasız ve duygusuz biri olmucam. Birileri kendisine yakışan çirkinlikleri yapıyorsa uzak durarak kendimi koruyacağım ama kötülükle cevap vermiyeceğim çünkü kendimi bildim bileli içim de dışım da çiçekti hep de öyle kalıcak 🪷