Ruhunuz mu yorgun yoksa bedeniniz mi?

Bazen ikisi de oluyor ama genelde ruhum daha çok yoruluyor. Bedenimi dinlendirmenin bir yolu var. Uyurum, biraz dinlenirim, geçer ama ruh yorgunluğu öyle değil. O, sessiz sessiz birikir. İnsan bazen nedenini bile tam bilmez, sadece içi ağır gelir. Kelimelere dökülmeyen düşünceler, ertelenen duygular, susulan şeyler hepsi üst üste gelir. Yine de, arada bir nefes almak, sevdiğim bir şeyi yapmak, biriyle içten bir sohbet etmek iyi geliyor. O zaman ruh da biraz toparlanıyor.

Ruhum daha yorgun sanırım. Çünkü beden dinlenince toparlanıyor ama ruhun yorgunluğu öyle kolay geçmiyor. Bazı sessizlikler, içe atılan cümleler ve yarım kalmış hisler zamanla ağırlaşıyor. İnsan bazen dinlenmek değil, sadece durmak istiyor. Ne konuşmak ne de düşünmek… Sadece bir süreliğine dünyayı susturmak. Ruh yorulduğunda beden de ardından çöküyor zaten. En zor yorgunluk, kimsenin görmediği o iç yorgunluk oluyor.