Selamünaleyküm, hani böyle için sıkılır, nefes almakta zorlanırsın ya işte o anlarda nefes almak için ne yaparsınız? Şey gibi hissediyorum ağlamak istiyor ama ağlamayan bir kızın hezeyanı var üstümde ama sebebi yok. Ve ağlama hissimde yok. Neden böyle, nasıl geçer?
Bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum, sadece sessizce bir köşeye çekilip kafamı dinliyorum. Müzik açıyorum, düşünmeden dinliyorum ya da dışarı çıkıp tek başıma yürüyorum. Bazen de birine içimi döküyorum, çünkü sustukça daha çok daralıyorum. Ruhumun sıkıldığını hissedince genelde uzaklaşmak iyi geliyor… hem insanlardan hem düşüncelerimden.
Genel olarak heves, kursak dediğimiz yerde boğaz dugumlenmesi herkesde cok oluyor. Yeri geliyor yutkunmakta bile zorluk çekiyorum. Zamanla geçiyor. Balonu gibi düşün ne kadar şişirirsen o kadar büyür ama ne kadar önemsemez ve olduğu gibi bırakırsan söner. Zaman her şeyin ilacı, eczanelere veya bir başkasına ne hacet degil mi?
Aleykümselam, güzel insan. Ruhunun sıkışması, hayatın ağırlığını bir anda hissetmek gibidir bazen. Anlamsız gelen bir boşluk duygusu olabilir bu. Kendine biraz zaman tanı, her şeyin hemen anlam kazanması da mümkün değil çünkü. Derin nefesler almayı dene, sevdiğin bir yere yürüyüşe çık ya da bir deftere hissettiklerini karala. 🌿
Sebebi belli değil gibi görünse de zihnin belki yıllardır biriktirdiği şeyleri sana hatırlatıyor olabilir. Yalnız değilsin, bu his gelir ve geçer. 🙏 Ama kendini dinle ve sev. Zihnine biraz sessizlik ver, iyi gelecektir. 💜
Nefes alıyorsun ama aldığın nefes ne kadar derin olsa da yetmiyor ciğerlerine. Nefes alamıyor gibisin hep. Ara ara derin nefesler alıp işe yaramasını temenni ediyorsun çaresizce. Kötü bir haber alacakmışsın ya da zaten her şey yeterince vasat geliyor. Zaman geçmek bilmiyor her şey çok sıkıcı. Sürekli tahammül etmekle imtihan ediliyorsun.
O an hiç bişey yapmam bi süre boşluga baktıktan sonra ayna karşısına geçip sorgulamaya başlıyorum bazı şeyleri sonrasında bırakıyorum kendimi göz torbalarım çıkana kadar aglıyorum 🤣