Artık sevilmiyor olduğunuzu kabullenirken nasıl başa çıktınız?

Çok baskın şekilde bu aklıma gelince, zihnimi başka şeylere yöneltmeye çalışıyorum. Her şey geçti, bu da geçecek diye teselli veriyorum kendime. Hareketli müzik açıp dinleyip kafa dağıtmaya çalışıyorum.

Kötü olan anıları hatırlamak daha çok acıtıyor insanın içini. Keşke beynimdeki iyi ve kötü her şeyini silmek mümkün olsa.

1 yıla yaklaştı, zamanla azalıyor evet ama kötü anıların acısı unutulmuyor kolay kolay

benim yapımda ölsemde aşkından beni sevmediğini görürsem anında soğuma gelir hemen kanalı değiştiririm maksimum 1 ay arada aklıma gelir sonra hiçlik sanki yabancıymış gibi olur.

başka taraflara bakarsan gözünü açarsan kendinin daha önemli olduğunu farkedersen sorun yaşamazsın

Yoo seviyorum diye niye hayatımı zindan edeyim kendime, severim, kıymet veririm, bu sevgi ve kıymetin hakkı verilmezse niye kendime haksızlık edeyim, niye bana haksızlık edilmesine göz yumayim?

Hiç bana göre değil, ben birisini seviyorsam değer veriyorsam bu sevgi ve değerin hakkı verilecek. Verilmezse, o kişi o anda kendini bende yok hükmünde olur.

Özlerim
Yalnız hissederim
Mutsuz olurum

Gidip de bunun çözümü olarak onu aramam.

Yoluma bakarım, hayatima bakarım, onu çözüm yolu olarak görmem. Bitti çünkü o artık, sıfır oldu.

Ben kolay kolay böyle birisi olmadım.
Evet yıllarımı verdiğim birisini bile tek kalemde silebilirim.
Herkeste bunu kolay kolay yapamaz bunu da biliyorum.
Ama yapılması gereken bu, gerekirse kalbin kanayacak ama aklın yolundan şaşmayacaksin.