Tutkulu biri misin?

Şöyle söyleyeyim taze fenomenime :D

Evet, ben tutkulu biriyim. Bir şeyi sevdim mi tam severim, birine bağlandım mı yarım kalmam. Hislerimi bastırmak ya da “mış gibi” yaşamak bana göre değil. İçimde ne varsa, dozunda da olsa, gerçek şekilde yaşarım. Bu bazen beni çok güçlü yapıyor. Çünkü tutkuyla bağlı olduğum şeylere sonsuz enerji harcayabiliyorum. Ama bazen de yorucu, çünkü kolay kolay vazgeçemem. Mesela birini seviyorsam, sadece iyi yanlarını değil, zor zamanlarını da sahiplenirim. Anlamaya, yanında kalmaya, çözmeye çalışırım. Tutkulu olmak, benim için hayata yoğun bağlarla tutunmak gibi. Bir bakış, bir kelime, bir dokunuş bile bende iz bırakabilir. Her şeyi derinden yaşarım. Belki bu yüzden bazı şeyleri kolay atlatamam, ama kolay da unutmam ve evet ne olursa olsun, tutkuyla yaşanan şeyin tadı bir başka. Acısı bile gerçek olur, çünkü o senin ruhundan geçmiştir.

Evet, tutkulu biriyim. Hissettiğim şeyi yarım yaşamam, ya tam anlamıyla içimde taşırım ya da hiç bulaşmam. Sevgiye, aşka, yaptığım işe ya da inandığım şeye bağlandığımda tüm kalbimle sarılırım. Bazen bu yoğunluk yorucu olsa da bana canlılık veren de tam olarak bu derinlik oluyor. Hayatı yüzeysel yaşamak bana göre değil, tutkularım beni ben yapan en güçlü yanım.