Mutluluk nedir diye sorsam kaç kişi tarif edebilir?

-göreceli her tanim- a çıkar buna gelirsek

Kime göre neye göre? 😃 Benim için mutluluk sizin için mutsuzluk olabilir?

Ben de o serotininin salgilanmasina sebep verecek eylem ya da eylemsizliklerin mutluluk olmasının kişiye göre değişeceğini söylüyorum. Örneğin, en basitinden işlediği suç olarak nitelendirilen bir zanlı bu işi yaparken seratonin salgıladığı için kendine göre mutludur. Ancak bir başka insana aynı suçu işle deyip baskı kurmanız onu mutsuz edecektir. Bu biraz uç örnek olsa da dediğim somutlasmistir varsayarak soruya gelelim.

Haz, ruhun ya da bedenin almış olduğu ona keyif veren tatminliktir. Bir nevi etki tepki durumu. İçinde büyük oranda bilinç de vardir. Örneğin sevdiğin bir yemeği yemek, ya da cok sevdiğin birini görmek istemek hazzı tetikler. Etken ya da edilgen olursun ancak büyük oranla sevdigin veya sevecegin denklemin içindesindir. Fakat mutluluk öyle değildir. Bir şeyi sevmediğin halde de, bir eylemi gerçekleştirmedigin hatta uzaktan izlediğin daha da ilerisi zamanlar içinde seyahat edebildiğin bir yolculuktur. Geçmişte, şimdide veya geleceğe dair her yerde mutluluk olabilir. Dün bizi üzen yarın mutlu edebilir gibi. Maddi veya manevi, kısıtlaması sınırlaması yoktur. Ancak haz çoğunlukla yaşadığın vakit dilimindedir. Uzar gider bu felsefe.

Teşekkür ederim. Tartışmayı ve fikir yürütmeyi seviyorum. Anlaşılan siz de öyle. Uzun kurduğum paragraflarda imlaya özellikle dikkat ediyorum, anlam bütünlüğü oluşsun diye. Biraz mesleki deformasyon da var tabii.

Türkçe öğretmeniyim 😃

Teşekkür ederim, çok naziksiniz. 😄

Özgüven, kişinin kendine dair olumlu ve altı doldurulur yeterlilik hissiyatıdır. Bakışı ve duruşu bile bunu belli eder. Kibir ise küçük dağları ben yarattım havasında, kendini her şeyden herkesten üstün görmektir. Bazen asıl özgüven ise, kibre kapılıp kendini ön plana atmadan yapamayacagini ya da yeterli olmadığını da bilip adımlarını geride tutmak, kendisinden daha iyi olana da yol açmaktır. Diger bir deyisle ; özgüven, kendi ışığına güvenerek başka ışıklardan rahatsız olmamak; kibir ise tüm sahne ışığını kendi üzerine almak isterken karanlık batakligina dalmaktir.