İnsanlardan kolay vazgeçer misiniz, yoksa telafi etmeleri için fırsat tanır mısınız?

Açıkçası insanlardan hemen vazgeçen biri değilim. Bana yapılan bir hatayı ya da kırgınlığı önce anlamaya, nedenini görmeye çalışırım. Çünkü herkesin hata yapabileceğini biliyorum. Eğer karşımdaki gerçekten pişmansa ve telafi etmek için çabalıyorsa ona bir şans tanırım. Ama aynı şey tekrar tekrar oluyorsa, o zaman da kendi değerimi bilip mesafemi koyarım. Yani benim için mesele, tek bir yanlış değil; kişinin niyeti, samimiyeti ve emek göstermesi.

Olacakları , birilerinin görmesi için zamana bırakmak bana göre değil.
Herkes yaptığının ve ne söylediğinin farkında.
Yeri geldiğinde gayet zeki olabiliyorlar.
Sadece biraz işlerine gelmesi lazım.
Zaman dolu dizgin akarken , bu cömertlik neden?
Hayata bakmasını bile gayet tabi doğru ve yanlışı ayırt edebilir.