Sizce asosyel biri miyim?

Bilmiyorum ama kendi kendime kalmak müzik dinlemek resim çizmek gitar çalmak yazılar yazmak bana insanlarla sosyalleşmekten daha güvenli hissettiriyor mesela. Bugün sevgilim ben ve bi kaç arkadaşımız kızlı erkekli buluştuk herkes sohbet ediyor gülüyor eğleniyor ben mi çok romantize ediyorum bilmiyorum aşırı sıkıntı kaygı basıyo diğer insanların yanındayken sevgilimle yalnız olsam iyi ama başkalarıda geldiğinde ortama ayak uyduruyorum yine ama bi zaman sonra sıkılma geliyor eve geçip müzik dinliyorum atılan mesajlara aramalara cevap vermiyorum görüyorum ama içimden ne biliyim konuşmak gelmiyo. Sabah olduğunda da uyuya kaldım diyorum oysa ben müzik dinleyip çizim falan yapıyorum herkesten komple uzaklaşma isteği geliyor. Mesela alışverişe giderken yalnız gitmek bana daha güvenli hissettiriyor başkalarının bakışları kaygı hissettiriyor. Sanırım fazla içe dönük biriyim hayattan keyif alıyorum ama sadece tekken kendimleyken. Mesela en yakınımdır diyeceğim bir arkadaşım yok hepsi dışarda kahve içmek için çağırılan daha sonradan eve geçince muhabbetin kesildiği arkadaş türünden. Ve bende kendimin en iyi arkadaşım olduğunu düşünüyorum. Konservatuar öğrencisiyim ordaki insanlarla müzik yaparken kendimi daha iyi hissediyorum sanki olmam gereken yerdeymişim gibi. ama grupça yapılan bir aktivite mesela kafeye gitmek oyun oynamak hepsinde kendimi çok arkaplan hissediyorum. Aşırı sessiz biriyim herkes bi konu hakkında konuşurken sadece susup dinliyorum insanlar neden bu kadar suskun olduğumu soruyo bende bilmiyorum sizce psikologa görünmem gerekiyor mudur? yoksa bu sadece bi karakteristik bir şey mi🥺 Sadece kendisiyle kalmaktan hoşlanan insanlarla vakit geçirmeyi sevmeyen benim gibi olan başkalarıda var mı?