Tüm dünyadakı insanlar hayal kurma becerisini kaybetseydi, dünya nasıl bir yer olurdu?

İnsan hayal ettiği sürece gelişimini sürdürebilir. Tarım devrimiyle kökten değişen kültür yapısı, hayal etme becerisiyle günümüzü şekillendirebildi. Toplumsal yapımızı vareden her şey geçmişte yaşayanların hayali aslında.

Hayal etme yetisi ortadan kalksa insanlık varoldu elbet. Ama yaşamı daha zorlaşır, gelişim konusunda ilerleyemezdi. Bugün kaotik bir yıkım yaşasa insanlık, hayatta kalanlar vahşileşerek günü kurtarmaya yönelik davranışlar sergilerdi. Çünkü hayal etme yeteneği planlamayı da besleyen bir durum. Hayal edemeyeceklerinden güdüsel davranışlar ön plana çıkar ve suçun artmasından ötürü sosyolojik olarak büyük toplumların varolmasını sağlayacak çatılar oluşamazdı.

Mutluluk konusunda bizlerden daha şanslı olabilirlerdi. Hayal etmeyen insanın gereksinimleri daha sınırlı olacağından temel ihtiyaçlarla sınırlanan bir yaşamda daha mutlu yaşamlar varedebilirlerdi. Çünkü hayalin bizlerin gereksinimlerini sürekli genişlettiği bir dünyadayız. Ama hayal edemeyenler bunu başaramazdı.

Günümüzde hayalin en büyük düşmanı merakın olmamasıdır bana göre. Merakı çok küçük yaşlarda baskılanıp yok edilen bireyler zamanla inançla doldurdukları bilincine hayalleri artık sığdıramaz oluyor. Çünkü mevcut dünyanın "geçiciliği" hayal etmeyide anlamsız kılıyor. Sadece zamanın dolmasına oynayıp yaşamlarını inanç temelinde makul şekilde yaşamak istiyorlar. Hayal böyle bir süreçte varolamaz. Hayalin varolmadığı bir yaşamda da renkler ve çeşitlilik barınamaz. Böyle bir yaşam fazlasıyla tekdüze, renksiz ve dikkat çekmeyen bir yapıda olurdu.

Hayal kurmak, ruhun ten hapsinden kurtulaması gibi geliyor bana. İçsel ve dışsal büyük değişimlerin neredeyse hepsinde hayallerin etkisi vardır. Hayal kurma becerisini kaybeden insan, umudunu kaybetmiştir. Dünya, ruhsuz cesetlerle dolu bir hale gelirdi.