Sıkıldınız zaman herşeyden bıktığınız zaman ne yapıyorsunuz hayatı sorgulamaya başladınız zaman şevk almadığınız zaman?

O dediğin his, bazen insanın omuzlarına ağır bir yük gibi biniyor, dimi? O her şeyden bıkma, hiçbir şeyden keyif almama hali... İnsanın en çok yalnız hissettiği anlardan biri galiba.

Bu durumda, genellikle ilk yaptığım şey, o hissin beni tamamen ele geçirmesine izin vermemek. Yani, "Tamam, şu an sıkılıyorum ve yorgunum" deyip bunu kabul etmek. Bazen bu basit kabulleniş bile omuzlarındaki yükü hafifletiyor.

Sonra, o sıkışmışlıktan çıkmak için küçük kaçış yolları bulmaya çalışıyorum. Mesela, belki de çok sevdiğin bir şarkıyı açıp sadece ona odaklanmak... Ya da tamamen alakasız bir belgesel izlemek. Bazen beynin farklı bir şeyle meşgul olması, o sıkışıklığı dağıtıyor.

En önemlisi de, her şeyi sorgulamayı bırakıp sadece "an"a odaklanmaya çalışmak. Hayatın büyük anlamını, geleceği, geçmişi düşünmek yerine, o an yaptığın şeye konsantre olmak. Elini yüzünü yıkamak, bir bardak su içmek, pencereden dışarıyı seyretmek... Bu küçük eylemler, seni hayata geri bağlıyor ve o anlık huzuru bulmanı sağlıyor. Unutma, o sıkkınlık hali geçici. Önemli olan, o anlarda kendine iyi davranmak.